Ornamenty zwierzęce

Ornamenty zwierzęce, podobnie jak postacie ludzkie, wykorzystywano jako elementy architektoniczne.

Bukranion

bucranionMotyw w postaci czaszki byka, najczęściej płaskorzeźbiony, stosowany w czasach klasycznych. Najprawdopodobniej powiązany był z rytuałem religijnym. Przejęty ponownie przez renesans i klasycyzm do ozdabiania fryzów, w połączeniu z girlandami kwiatów i liści.

Architektura renesansu

Wprowadzenie

Renesans to kierunek artystyczny, który zrodził się we Florencji, we Włoszech, na początku XV wieku. Fazę rozkwitu osiągnął w połowie XVI wieku i w tym samym czasie zaczął rozwijać się w innych krajach Europy.

Wprowadził dwa najważniejsze elementy:

    Ospedalenagy
  • powrót do osiągnięć antycznej sztuki Greków i Rzymian - dotyczyło to przede wszystkim architektury,
  • wprowadzenie nowej zasady technicznej - perspektywy.

Wiek XV wprowadził wizję świata rządzonego rozumem, a dokładnie racjonalizmem. Formy przestrzegające  ściśle określone schematy i matematyczne zasady leżały u podstaw architektury antycznej, do której to właśnie odwoływał się renesans.

Czytaj więcej: Architektura renesansu

Postacie ludzkie

Postacie ludzkie stosowane były powszechnie w większości okresów historii architektury. Wykorzystywano je jako element konstrukcyjny, zastępujący na przykład kolumny, ale także jako samodzielne dzieła rzeźbiarskie lub elementy ornamentów, np. groteski.

Kariatyda (kora)

kariatydyPosąg kobiecy pełniący funkcję podpory architektonicznej. Zwykle ma postać pełnej gracji kobiety, która dźwiga na głowie ciężkie belkowanie, balkon itp. Kariatydy stosowano w starożytnej architekturze greckiej i klasycyzmie.

Głowa

Głowy ludzkie, kobiece i męskie wykorzystywane były jako ozdoby w stylu romańskim i gotyku. Służyły jak ozdoby kroksztynów i wsporników, a także zakończenia profilów pod oknami i łukami.

Czytaj więcej: Postacie ludzkie