Postacie ludzkie

Postacie ludzkie stosowane były powszechnie w większości okresów historii architektury. Wykorzystywano je jako element konstrukcyjny, zastępujący na przykład kolumny, ale także jako samodzielne dzieła rzeźbiarskie lub elementy ornamentów, np. groteski.

Kariatyda (kora)

kariatydyPosąg kobiecy pełniący funkcję podpory architektonicznej. Zwykle ma postać pełnej gracji kobiety, która dźwiga na głowie ciężkie belkowanie, balkon itp. Kariatydy stosowano w starożytnej architekturze greckiej i klasycyzmie.

Głowa

Głowy ludzkie, kobiece i męskie wykorzystywane były jako ozdoby w stylu romańskim i gotyku. Służyły jak ozdoby kroksztynów i wsporników, a także zakończenia profilów pod oknami i łukami.

Hermen

Amorki

Figury przedstawiające uskrzydlone postacie małych, pulchnych, nagich chłopców. Nazywane są również puttami. Występują samodzielnie, bądź jako element z innymi ornamentami, najczęściej girlandami. W renesansie i baroku - jako uskrzydlone główki dzieci.

Herma

Element dekoracyjny w postaci czworobocznego słupka zwężającego się ku dołowi, zwieńczonego u góry rzeźbą głowy lub popiersiem. Początkowo herma stosowana była w Grecji, ustawiana na placach i ulicach, a następnie przejęta przez sztukę rzymską. W renesansie przekształcono w element architektoniczny przyścienny, głównie w formie pilastra hermowego.

Atlant (gigant, telamon)

atlantFigura przedstawiająca mężczyznę podtrzymującego głową, barkami lub rękami ciężki element architektoniczny (belkowanie, balkon, gzyms itp.). Znana w architekturze starożytnej, stosowana w szczególnie baroku. Nazwa pochodzi od imienia mitycznego Atlasa, podtrzymującego firmament niebieski.